مسلمانان همين دستور اسلامى را در باره مساجد و كانونهاى مذهبى اجرا مىكردند امروز جوامع اسلامى شكل ديگرى داشت . عجيبتر اينكه آنها مدعى بودند كه نماز و عبادتى دارند و به كارهاى احمقانه خود ، نعره زدنها و كفزدنهاى در اطراف خانه خدا ، نام نماز مىگذاشتند ، لذا قرآن اضافه مىكند : « نماز آنها در كنار خانه خدا كعبه چيزى جز صوت كشيدن و كف زدن نبود » ( * ( وَما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَتَصْدِيَةً ) * ) . در تاريخ مىخوانيم كه گروهى از اعراب در زمان جاهليت به هنگام طواف خانه كعبه لخت مادرزاد مىشدند ، و صوت مىكشيدند و كف مىزدند و نام آن را عبادت مىگذاشتند ، و نيز نقل شده هنگامى كه پيامبر در كنار حجر الاسود رو به سوى شمال مىايستاد ( كه هم مقابل كعبه باشد و هم بيت المقدس ! ) و مشغول نماز مىشد دو نفر از طائفه « بنى سهم » در طرف راست و چپ آن حضرت مىايستادند يكى « صيحه » مىكشيد و ديگرى « كف » مىزد تا نماز پيامبر را مشوش كنند . در تعقيب اين جمله مىگويد اكنون كه همه كارهاى شما حتى نماز و عبادتتان اين چنين ابلهانه و زشت و شرمآور است مستحق مجازاتيد « پس بچشيد عذاب الهى را به خاطر اين كفرتان » ( * ( فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ) * ) . هنگامى كه انسان صفحات تاريخ عرب جاهلى را و رق مىزند و قسمتهايى را كه از آن در قرآن آمده مورد بررسى قرار مىدهد مىبيند با كمال تعجب در عصر ما كه به اصطلاح عصر فضا و اتم نيز است كسانى هستند كه با تكرار اعمال زمان جاهليت خود را در صف عبادت كنندگان مىپندارند آيات قرآن و گاهى اشعارى كه در مدح پيامبر ص و على ع است با نغمه‌هاى موسيقى توأم مىكنند و حركاتى شبيه رقص به سر و گردن و دستهاى خود مىدهند ، و نام آن